Energie en anti-oxidanten

Energie wordt in de cellen geproduceerd door verbranding van koolhydraten, vetten of eiwitten. De koolhydraten zijn daarbij eerste keus, dan volgen de vetten en als deze niet meer voorradig zijn worden de eiwitten afgebroken voor de energieproductie.
Energie wordt in de cellen opgeslagen als ATP (adenosinetrifosfaat).
Dit gebeurt in de mitochondrieen, de energiefabriekjes van de cel.
Als de ATP geconsumeerd is – na 2 á 3 sec.- moet er nieuwe ATP gemaakt worden.
Dit kan met zuurstof(aeroob) of zonder zuurstof(anaeroob).
De anaerobe verbranding (zonder zuurstof) levert voor korte tijd veel vermogen, maar leidt na een paar minuten tot verzuring.
De aerobe verbranding (met zuurstof) levert minder vermogen, maar levert wel energie voor langere tijd. Hoe meer inspanning er geleverd wordt, des te meer zuurstof is er nodig.
Hoe meer zuurstof er is, des te beter is de conditie.
Een maat hiervoor is de VO2max: het maximale zuurstofvolume per kg lichaamsgewicht. Dit is dus een maat voor de zuurstofbenutting in het lichaam.
Uit onderzoek blijkt dat de VO2, de zuurstofbenutting, toegenomen is na een behandeling met geactiveerde zuurstoftherapie.
De conditie is dus verbeterd.

Niet alle zuurstof wordt gebruikt voor de energieproductie.
1% van de zuurstof die we inademen verandert in reactieve zuurstofradicalen, vrije radicalen of oxidanten genoemd.
Dit zijn zeer reactieve en agressieve moleculen, die één of meerdere elektronen missen.
Deze moleculen reageren met andere (bio)moleculen om het elektron of de elektronen weer aan te vullen.
Het molecuul dat daarbij een elektron heeft afgestaan verandert daarmee ook in een vrije radicaal, die weer kan reageren met een ander molecuul om het elektron weer aan te vullen.
Zo ontstaat een kettingreactie van negatieve reacties.
Vrije radicalen geven oxidatieve stress. Hierop is het verouderingsproces gebaseerd.
Oxidatieve stress kan veroorzaakt worden door allerlei stressfactoren zoals bijv. roken, luchtvervuiling, infecties, emotionele stress, allerlei soorten straling (mobieltjes, elektrische apparaten, magnetron, GSM en UMTS-zenders, hoogspanningsmasten, röntgenstraling enz.), slechte voeding, vitamine-en mineralentekorten, medicijnen, alcohol, allergiserende stoffen, zware lichamelijke en geestelijke stress, enz.
Oxidatieve stress leidt uiteindelijk tot klachten en in een later stadium tot ziekten, bijv. hart-en vaatziekten, diabetes, reuma, grijze staar, stoornissen van het immuunsysteem, neurologische stoornissen (dementie, Parkinson), kanker.
Geactiveerde zuurstoftherapie vermindert oxidatieve stress door de productie van meer anti-oxidanten in de cellen.
Anti-oxidanten reageren met de vrije radicalen door een elektron af te geven zonder zelf een vrije radicaal te worden. Ze neutraliseren dus de vrije radicalen.
Belangrijke anti-oxidanten zijn bijv. enzymen, vitaminen zoals vitamine C, vitamine E, flavonoiden, selenium enz.
Het lichaam produceert sommige anti-oxidanten zelf, andere moeten via de voeding worden opgenomen.
Geactiveerde zuurstoftherapie draagt bij tot een betere gezondheid door de productie van meer lichaamseigen anti-oxidanten in de cellen.

©2009 Praktijk Hennahof, design by Regina Maria