Autonome zenuwstelsel en HRV

Het autonome zenuwstelsel is het deel van het centrale zenuwstelsel dat alle processen aanstuurt die niet door onze wil bestuurd worden.
Het regelt vitale functies als de ademhaling, de hartslag, de bloeddruk, de spijsvertering, de energieproductie en de stofwisseling.
Het bestaat uit 2 delen die een tegengestelde werking hebben:
1. de sympaticus, het activerende deel, zorgt voor de ‘fight and flight’ respons bij gevaar
2. de parasympaticus, het ontspannende deel, zorgt voor ontspanning, herstel en regeneratie
Deze delen houden elkaar in evenwicht.
Als we gezond zijn is er een evenwicht tussen de sympathische en de parasympathische activiteiten. Inspanning en stress worden afgewisseld met ontspanning en rust.

Activiteiten van de sympaticus zijn o.a.:
* pupillen in het oog worden wijder
* toename van frequentie en sterkte van de hartslag
* vaatvernauwing en verhoging van de bloeddruk
* verwijding van de bronchiën en vermindering van de slijmproductie
* vrijkomen van suiker uit de lever
* vermindering van urineproductie in de blaas
* toename van bloedtoevoer naar de spieren
* vermindering van de darmactiviteit
* aanmaak van stresshormonen.
Dit alles is nuttig wanneer er gevaar dreigt, het lichaam is paraat om in actie te komen.

Activiteiten van de parasympaticus zijn o.a.:
* vernauwing van de pupillen in het oog
* afname van de hartslag
* vaatverwijding en verlaging van de bloeddruk
* vernauwing van de bronchiën en toename van de slijmproductie
* uitstoot van gal uit de galblaas
* toename van urineproductie in de blaas
* toename van bloedtoevoer naar de darmen
* toename van darmactiviteit.
Dit alles gebeurt als het gevaar geweken is. Het lichaam kan weer ontspannen en herstellen.
Het is van belang dat dit gehele systeem goed werkt.

Een indicator voor de werking van het autonome zenuwstelsel is de HRV (Heart Rate Variability), de hartslagvariabiliteit.
Dit is de mate waarin de tijden tussen de hartslagen variëren. Dit geeft de mate van alertheid aan waarmee het systeem reageert op prikkels en heeft een verband met ziekte en gezondheid.
Is deze variabiliteit groot dan werkt het autonome zenuwstelsel goed en is men gezond.
Bij ziekte en stress zijn de intervallen meer gelijk, de rek is dan uit het systeem. Het systeem heeft zich aan de stress aangepast.
Uit onderzoeken is gebleken dat de HRV na geactiveerde zuurstoftherapie toegenomen is.
Dit duidt dus op een betere regulering van het autonome zenuwstelsel.
Dit kan zich uiten in een betere slaap, meer ontspanning, algeheel meer welbevinden of meer energie.
De klachten die zijn ontstaan door een disbalans in het autonome zenuwstelsel kunnen verminderen.
Geactiveerde zuurstoftherapie is een goede basistherapie bij klachten of ziekten waarbij de stofwisseling of het immuunsysteem een rol spelen, bijv. diabetes, astma en COPD, hart- en vaatziekten, slapeloosheid, CVS en fibromyalgie.

©2009 Praktijk Hennahof, design by Regina Maria